فصل اول موقعيت طبيعى و جغرافيايى اصفهان منطقهء نسبتا كوهستانى و وسيعى است به مساحت 403 ، 197 كيلومتر مربع ، به انضمام چهارمحال و بختيارى كه در مركز فلات ايران واقع شده است . اين شهر از شمال به نواحى كاشان و گلپايگان محدود است ، از جنوب به آباده و بهبهان ، از مشرق به يزد ، از مغرب به نواحى بختيارى و حدود خوزستان . طول آن از زردكوه در خاك بختيارى ، كه منبع زاينده‌رود است ، تا درياچهء گاوخونى « 1 » تقريبا سيصد كيلومتر و عرض آن را از كوه‌هاى قهرود ، كه حد شمالى آن است ، تا قريهء امين‌آباد ، كه حد جنوبى آن و در خاك فارس واقع است ، 240 كيلومتر ذكر كرده‌اند . « 2 » وسعت استان اصفهان و شهرستان‌هاى تابعهء آن به تفكيك به شرح زير است : « 3 »

--> ( 1 ) . مفضل بن سعد بن حسين مافروخى اصفهانى در كتاب معروف خود محاسن اصفهان ، كه آن را در اواخر قرن پنجم هجرى به رشتهء تحرير درآورده است ، نام اين درياچه يا بهتر بگوييم اين باتلاق را گاوخوانى نوشته است . ( - ترجمهء محاسن اصفهان ، تهران ، ص 35 ) ( 2 ) . نصف جهان فى تعريف الاصفهان ، تهران ، ص 20 . ( 3 ) . اين آمار از سرشمارى مندرج در نشريهء تحقيقات اقتصادى دانشكدهء حقوق و علوم سياسى و اقتصادى دانشگاه تهران اقتباس شده است .